Organisatorische mis(ver)standen

April 1, 2012

mijn oog valt op een personeelsadvertentie in de Volkskrant. Twee gerenommeerde Brabantse kunstinstellingen zoeken een controller/administrateur. In de toelichting staat dat deze functionaris eindverantwoordelijk zal zijn voor de financiele en zakelijke aspecten. En verder wordt vermeld dat in deze functie gerapporteerd dient te worden aan de directeur.

Het is in alle eenvoud een fraai voorbeeld van de gebrekkige organisatiekunde bij kunstinstellingen. De functie van controller is een typische staffunctie die de directie moet helpen om controle te houden over begrote uitgaven en inkomsten. Hier kan nooit een financiele eindverantwoordelijkheid aan gekoppeld worden want die is voorbehouden aan de directie. Er wordt dus voor een ondersteunende functie geworven die met directionele bevoegdheden wordt bekleed.

Dit misverstand is daarom zo interessant omdat het inzicht geeft in de wijze waarop kunstinstellingen nogal eens tegen de financiele huishouding aankijken: een noodzakelijk kwaad dat iemand moet beteugelen met liefst zo min mogelijk sores. Dit beeld komt nog veel indringender naar voren uit ons onderzoek naar gesubsidieerde podiumkunstinstellingen waaruit blijkt dat zeker het artistieke deel van de directie nauwelijks tijd en aandacht heeft voor de geldelijke kant van het door hen aangestuurde artistieke proces.

De controlfunctie is in kunstinstellingen dan ook vaak onderontwikkeld en de facto niet veel meer dan het zorgvuldig administreren van geldstromen. In onderhavige personeelsadvertentie wordt daar al omineus op ingespeeld achter de schuine streep. Ik voorspel een lastig aanstellingsproces; een ambitieuze controller zal snel aanlopen tegen de beperkte actieradius terwijl een bescheiden boekhouder bekritiseerd zal worden vanwege terughoudendheid.

Deze vacature zou naar mijn mening voorzien moeten worden van een waarschuwing dat deze functie een hoog frustratierisico kent.

Comments are closed.