Dekker for President

December 10, 2012

In de week dat Mark Rutte in de NRC wordt geportretteerd als een machtsbeluste politicus zonder ideeën (hadden we dit al niet eerder gehoord van Arend Jan Boekesteijn?),  dient zich een liberale hoop in bange dagen aan in de persoon van Sander Dekker. Met zijn plannen voor de omroep treedt hij onweerstaanbaar uit de anonimiteit. Ga maar na: hij durft een van de meest gevoelige politieke dossiers aan te pakken zonder vrees voor machtige pressiegroepen; hij doet dat binnen honderd dagen, een termijn die de meeste bewindslieden nodig hebben om hun portefeuille te verkennen en het allerbelangrijkste is dat  hij een wezenlijke systeemverbetering nastreeft.

De staatssecretaris voor media wil een einde maken aan het perverse middel van ledenaantallen die allesbepalend zijn voor zendmachtiging en bijbehorende budgetten. Dit anachronisme uit de tijd dat Nederland nog verzuild was, heeft een medialandschap geschapen waarin economische inzichten met voeten worden getreden. Publieke omroep behoort tegenwicht te bieden aan de commerciele omroep die voortkomt uit  het marktmechanisme. Het systeem van ledenaantallen werkt echter als een schaduw van de markt waardoor we twee marktgedreven mediablokken hebben waarvan er een met algemene middelen wordt gefinancierd met oneigenlijke concurrentie als gevolg. Bovendien treden er schaalnadelen op omdat iedere maatschappelijke groepering zijn eigen zendmachtiging nastreeft en dat na mobilisatie van de achterban met belastingmiddelen kan realiseren. Het mediabeleid is verworden tot een grabbelton voor handige volksmenners en Dekker verdient onze steun om hier een halt aan toe te roepen.

Als hem dat lukt, kandideert hij zich als liberale kroonprins boven Zijlstra.  Die toonde ook moed door als staatssecretaris de kunstlobby te trotseren maar het ontbrak hem aan visie om het kunstbestel te ontdoen van perverse prikkels. Misschien kan Dekker dat dossier ook nog aanpakken op zijn weg naar de top.

Comments are closed.